गजल !

लोकेन्द्र जि सी

नछोएरै बाँधिएका ,हात खोइ त प्रिया ?
जुन बिछ्याइ सुतेका ती,रात खोइ त प्रिया ?

 

 

मुटुभरी प्याला प्याला, पिएको त्यो प्रेम,
किन छोड्छ यति छिटै, मात खोइ त प्रिया ?

 

 

सुर्य बनी बल्दा मायाँ ,तिमी थियौ छायाँ,
छायाँ पनि टाढिएछ,साथ खोइ त प्रिया ?

 

 

अंगालोमा कसिएर,हृदय नै पखालेर,
साटिएका मिठा मिठा,बात खोइ त प्रिया ?

 

 

मायाँ जलप लगाएर,तिम्रो नाममा पठाएका,
पृतका ती बहुमुल्य ,सौगात खोइ त प्रिया ?

 

 

मायाँको धुन भर्दै,आकासका तारा गन्दै
मुख जोडि बजाएका,पात खोइ त प्रिया ?

 

 

Leave a Reply

Your email address will not be published. Required fields are marked *