गजल !

  • सुरेशकुमार पाण्डे

जब भरपेट पाईदैन खान दाल भात यँहा,
ठूला भनौदाले नै बिर्सिन्छन औकात यँहा ।

लाम लस्कर लाग्दैछ फेरी परदेश जानेको,
हेर्न आउन नपत्याए जनताको वर्षात यँहा ।

तिम्रो मिठो खान्की एसिमा बसी लेखेको,
सबै जसो बिचार नै हुन थाले वाईहात यँहा ।

देख्छौ यूवा फर्केपछि बिकासका सपना,
खै कसरी बित्छ भोको पेट दिन रात यँहा ।

कति हुन्छन समस्या मजदुर ज्यामीहरुका,
पैतालाबाट सिरसम्म दुःखका खात यँहा ।

पेट भरी खाएर मिठो निन्द्राबाट उठेपछि,
धेरैका आउने गर्छन क्रान्तिकारी बात यँहा ।

भन त भोकै नाङ्गै कति सम्म बस्न सक्छौ,
यो धर्तिमै जन्मिएका मान्छेका जात यँहा ।

तैयार थिए यूवाहरु आफ्नै देशभित्र बाँच्न,
बाध्यताले दिएछ देश भक्त लाई मात यँहा ।

Leave a Reply

Your email address will not be published. Required fields are marked *